วัฒนธรรมการเมือง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัฒนธรรมทางการเมือง ( Political Culture) เป็นเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกของสังคมการเมืองกับสังคมการเมืองในเชิงจิตวิทยา โดยวัฒนธรรมทางการเมืองที่สังคมการเมืองต้องการก็มักถูกปลูกฝังให้เป็นความคิด อุดมการณ์ ความเชื่อ ของสมาชิกในสังคมการเมืองนั้นๆ ดังนั้น วัฒนธรรมทางการเมืองจึงเป็นความคิด อุดมการณ์ ความเชื่อ ที่ขึ้นตรงกับกระบวนการสร้างความคิด อุดมการณ์ ความเชื่อ จากสถาบันในทางการเมืองต่างๆ ที่แปรผันต่างกันไปตามแต่ละสังคมการเมือง วัฒนธรรมทางการเมืองเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในสาขาวิชาการพัฒนาการเมืองซึ่งเป็นสาขาวิชาในทางรัฐศาสตร์ วัฒนธรรมทางการเมืองมี 3 รูปแบบที่สำคัญ ได้แก่ วัฒนธรรมแบบไม่สนใจการเมือง วัฒนธรรมแบบรับรู้แต่ไม่เข้าร่วมทางการเมืองและวัฒนธรรมการเข้าร่วมทางการเมืองอย่างแข็งขัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
กมล สมวิเชียร. (2517). ประชาธิปไตยกับสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: เคล็ดไทย.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2538). วัฒนธรรมคือระบบความสัมพันธ์ ใน ชาติไทย แบบเรียน อนุสาวรีย์ แลเมืองไทย.กรุงเทพมหานคร: มติชน.
______. (2550). การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: มติชน.
Eiampaiwan, W. (2003). Political culture. In Introduction to Political Science. Unit 11. Nontha buri: Sukhothai Thammathirat Open University.
Gabriel A. Almond & Sidney Verba. (1956). The Civic Culture: Political Attitudes andDemocracy in Five Nations. Boston: Little Brown & Company.
Gramsci, A. (1971). Selections from the Prison Notebooks. Edited and translated by Quintin Hoare and Geoffrey Nowell Smith. London: Lawrence and Wishart.
Kanjanasuwan, W. (2015). Report on mechanisms to promote democratic political culture in Thai society. n.p: n.p.
Lucian W. Pye and Sidncy Verba.(1965). Political Culture and Political Development. Princeton: Prineton University Press.
Mehran Kamrava. (1996). Understanding Comparative Politics: a framework for analysis. London and New York : Routledge.
Samuel. H. (1973). Beer and Adam B. Ulam. (3rd ed). New York: Random House.
