The Challenges and Opportunities of Public Administration in the Age of Globalization
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article explores the transformation of public administration within the context of globalization, which presents both challenges and opportunities across multiple dimensions, including public policy, government management, technology, and international cooperation. Employing a literature review and trend analysis approach, the study aims to propose adaptive strategies for modern public administration. The findings suggest that public administration must evolve toward more flexible, agile, and responsive governance models that align with the dynamics of globalization. Key approaches include network governance, the integration of digital technology in public service delivery, and the promotion of global governance to address cross-border issues. These adjustments are essential to enhancing the capacity of the state to manage public affairs effectively and sustainably in the modern world.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
ประสาร มฤคพิทักษ์. (2553). โลกาภิวัตน์กับการปฏิรูประบบราชการไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2543). การเมืองและการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน.
ธเนศ วีระศิริ. (2555). รัฐประศาสนศาสตร์: แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญทัน ดอกไธสง. (2558). รัฐประศาสนศาสตร์: แนวคิดและพัฒนาการ. กรุงเทพมหานคร: วีพริ้นท์.
วิษณุ เครืองาม. (2544). รัฐประศาสนศาสตร์ไทยในกระแสโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมศาสตร์.
เรวดี สุขสุคนธ์. (2559). ธรรมาภิบาลกับการบริหารภาครัฐสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ทีพีพี.
สถาบันพระปกเกล้า. (2563). การบริหารภาครัฐยุคใหม่ในโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
Held, D., & McGrew, A. (2007). Globalization theory: Approaches and controversies. Polity Press.
Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3–19.
Kickert, W. J. M. (2001). Public management of hybrid organizations: Governance of quasiautonomous executive agencies. International Public Management Journal, 4(2), 135–150.
Kettl, D. F. (2000). The transformation of governance: Globalization, devolution, and the role of government. Public Administration Review, 60(6), 488–497.
Margetts, H., & Dunleavy, P. (2013). The second wave of digital-era governance: A quasi-paradigm for government on the Web. Philosophical Transactions of the Royal Society A, 371(1987), 20120382.
Mergel, I. (2016). Agile innovation management in government: A research agenda. Government Information Quarterly, 33(3), 516–523..
Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing government: How the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Addison-Wesley.
Osborne, S. P. (2006). The new public governance?. Public Management Review, 8(3), 377–387.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. https://sdgs.un.org/2030agenda.
United Nations Development Programme (UNDP). (2021). Human development report 2021/2022: Uncertain times, unsettled lives. UNDP.
Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. Oxford University Press.