การศึกษาปัจจัยด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง แรงจูงใจในการทำงาน และวัฒนธรรมองค์กร ที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กร กรณีศึกษาพนักงานธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรฝ่ายกิจการสาขาภาคเหนือตอนบน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง แรงจูงใจในการทำงาน และวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ฝ่ายกิจการสาขาภาคเหนือตอนบน กลุ่มตัวอย่างคือพนักงานระดับปฏิบัติการจำนวน 328 คน ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่น โดยมีค่าความเชื่อมั่น Cronbach’s Alpha เท่ากับ 0.985 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า พนักงานมีความคิดเห็นต่อปัจจัยทั้งสามและความผูกพันต่อองค์กรอยู่ในระดับสูง โดยมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลางถึงค่อนข้างสูง อย่างไรก็ตาม ผลการทดสอบสมมติฐานแสดงว่าสมมติฐานที่ 1 และ 2 ซึ่งคาดว่า “ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง” และ “แรงจูงใจในการทำงาน” มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อองค์กร ไม่ได้รับการยืนยัน แม้จะมีความสัมพันธ์แต่ไม่พบอิทธิพลเชิงนัยสำคัญ ขณะที่สมมติฐานที่ 3 ได้รับการยืนยัน โดย “วัฒนธรรมองค์กร” มีผลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญ และอธิบายความผันแปรของความผูกพันได้มากที่สุด ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติ ได้แก่ การส่งเสริมค่านิยมและบรรทัดฐานร่วม การพัฒนาระบบแรงจูงใจที่เชื่อมโยงกับผลการปฏิบัติงาน และการยกระดับภาวะผู้นำเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ ผลลัพธ์ดังกล่าวสะท้อนความสำคัญของวัฒนธรรมองค์กรในการเสริมสร้างความผูกพันและลดอัตราการลาออกอย่างยั่งยืน
คำสำคัญ: ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง, แรงจูงใจในการทำงาน, วัฒนธรรมองค์กร, ความผูกพันต่อองค์กร
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กานดา จันทร์แย้ม. (2546). ภาวะผู้นำสำหรับการบริหารองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิทยพัฒน์.
ดุษฎีรัตน์ โกสุมภ์ศิริ. (2558). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิวาพร รักงาม. (2559). ภาวะผู้นำและการบริหารการเปลี่ยนแปลง. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นงนุช สันติสุข. (2560). แรงจูงใจในการทำงานและความผูกพันต่อองค์กร. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พิชิต เทพวรรณ์. (2554). พฤติกรรมองค์กร. (อ้างถึงใน ศุภชัย รุ่งเจริญสุขศรี, 2558). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำกับการเปลี่ยนแปลงองค์กร. กรุงเทพฯ: เอมพันธ์การพิมพ์.
วรนารถ แสงมณี. (2544). วัฒนธรรมองค์กรกับประสิทธิผลการบริหาร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2545). พื้นฐานการจัดการ. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
อัคพงศ์ สุขมาตย์, และคณะ. (2560). การพัฒนาองค์กรและภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
อรพรรณ เทียนคันฉัตร. (2560). ผู้นำกับการบริหารงานเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Avolio, B. J., & Bass, B. M. (2002). Developing potential across a full range of leadership: Cases on transactional and transformational leadership. Lawrence Erlbaum Associates.
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage.
Cameron, K. S., & Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework (3rd ed.). Jossey-Bass.
Ireland, R. D., & Hitt, M. A. (2005). Achieving and maintaining strategic competitiveness in the 21st century: The role of strategic leadership. Academy of Management Executive, 19(4), 63–77. https://doi.org/10.5465/ame.2005.19417908
Lewin, K., Lippitt, R., & White, R. K. (1939). Patterns of aggressive behavior in experimentally created social climates. Journal of Social Psychology, 10(2), 271–299. https://doi.org/10.1080/00224545.1939.9713366
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61–89. https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z
Northouse, P. G. (2018). Leadership: Theory and practice (8th ed.). Sage.
Vroom, V. H. (1964). Work and motivation. Wiley.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
Yukl, G. (2006). Leadership in organizations (6th ed.). Pearson Education.
