The Results of Active Learning for the Development of In-Flight Passenger Service Skills and Critical Thinking Skills of Aviation Business Students

Main Article Content

Siranrath Phaholphat

Abstract

The purposes of this research were to: 1) compare the in-flight passenger service skills of aviation business students after using active learning with 70 % criterion, and 2) compare the critical thinking skills of aviation business students after using active learning with 70% criterion. The sample group for this research consisted of 49 aviation business students from the College of Tourism and Service, Sripatum University. The research instruments included an active learning lesson plan, and 20-items 5-scale the attitude towards in-flight passenger service skills assessment form, and 30-items, multiple choice towards critical thinking skills measurement form. Data were analyzed using statistical methods including mean, standard deviation, and t-test.


The research findings revealed that: 1) the in-flight passenger service skills of aviation business students after active learning exceeded the 70% benchmark at the .05 significance level, 2) the critical thinking skills of aviation business students after active learning exceeded the 70% benchmark at the .05 significance level.

Article Details

How to Cite
Phaholphat, S. (2026). The Results of Active Learning for the Development of In-Flight Passenger Service Skills and Critical Thinking Skills of Aviation Business Students. Panyalikit Journal, 5(3), 101–114. retrieved from https://so15.tci-thaijo.org/index.php/PYJ/article/view/3447
Section
Research Article

References

กัลยาดา เหง่าบุญมา และจิรดาวรรณ หันตุลา. (2565). การพัฒนาการคิดวิเคราะห์ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนเชิงรุก โดยใช้เทคนิคเพื่อนคู่คิด เรื่องวงจรไฟฟ้า ระดับประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 33(2), 90-102.

เกียรติชัย ทวีลาภ. (2567). การพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องคลื่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

จิตติน เพลงสันเทียะ. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ฐิติวรดา ไชยลี, คงศักดิ์ ชมชุม และอภิรดา นามแสง. (2568). แนวทางส่งเสริมการให้บริการสายการบินตามความต้องการของประชาชนที่อาศัยอยู่ในจังหวัดสงขลาตามแนวคิดเส้นทางผู้บริโภคจากท่าอากาศยานหาดใหญ่สู่เมืองรองในภาคใต้. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา,15(3-4), 1421-1439.

ณัฐพรรณ ภูมิฐาน และโชคชัย สุเวชวัฒนกูล, (2566). การศึกษาองค์ประกอบการคิดอย่างมีวิจารณญาณของบุคลากรธุรกิจการบิน. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(สทม.ส.), 29(3), 178-193.

ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2541). ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ:สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

ธนวิชญ์ ทองแป้น. (2568). แนวทางการพัฒนาผู้ให้บริการเติมน้ามันอากาศยานในประเทศไทย(วิทยานิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.

บริษัท การบินไทย จำกัด. (2562). รายงานประจำปี 2562. กรุงเทพฯ: บริษัทการบินไทย.

ประภาศรี เพชรมนต์ และศึกษา เบ็ญจกุล. (2568) การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์สําหรับนักศึกษาครูชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม,9(2), 340-352.

ปัญจรัตน์ เชิมชัยภูมิ และศศิธร รณะบุตร. (2568). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะ อันพึงประสงค์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(4), 450-467.

พรรัตน์ พีรวงศ์สกุล. (2565). การปรับตัวของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพื่อไปปฏิบัติงานในธุรกิจบริการมูลค่าสูง ภายใต้ สถานการณ์โควิดสิบเก้า (COVID-19) (งานนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2563). การเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มนสิกานต์ สงวนธีรพงศ์. (2566). การพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ประเด็นทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์ เรื่อง สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (การค้นคว้าอิสระหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วิลาส ดวงกำเนิด. (2564). การพัฒนาทักษะการสื่อสารเพื่อแก้ปัญหาในงานบริการบนเครื่องบินของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน). เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2564 ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 7 มกราคม 2564.

Demirci, C. (2017). The Effect of Active Learning Approach on Attitudes of 7th Grade students. International Journal of instruction, 10(4), 129-144.

Ennis, R. H. (1985). A logical basic for measuring critical thinking skills. Journal of Education Leadership, 6(43), 45-48.

Felder, R. & Brent, R. (2024). Teaching and Learning STEM: A Practical Guide. (2nd ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Hudgins, B.B. (1977), Learning and Thinking: A Primer for Teachers. Illinois: P.E. Peacock Publishers, Inc.

Mello, D. & Less, C. A. (2013). Effectiveness of active learning in the arts and sciences. Humanities Department Faculty Publications & Research, 12(6), 112-126.