Development of an Effective Community Participation Model for Academic Administration in Secondary Schools within the Eastern Economic Corridor
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to (1) investigate the current conditions, desired conditions, and priority needs of effective community participation in academic administration in secondary schools within the Eastern Economic Corridor (EEC), (2) develop a model, (3) implement the model, and (4) evaluate and refine the model. A research and development (R&D) design was employed and conducted in four phases. Phase 1 used a mixed-methods approach including in-depth interviews with 21 participants from seven EEC model schools announced by the Office of the Basic Education Commission under the project “Learning What You Like, Choosing the Right Path, and Achieving Happiness,” and a questionnaire administered to 359 administrators, teachers, and educational personnel. Phase 2 applied a modified Delphi technique to validate the model with 17 experts for two rounds. Phase 3 employed a one-group pretest–posttest design with 20 participants in a secondary school. Phase 4 synthesized the pre–post results together with participants’ opinions and suggestions to improve the model. The findings showed that the overall current condition of effective community participation in academic administration was at a high level, whereas the overall desired condition was at the highest level, with an overall priority needs index (PNI) of 0.209. The developed model comprised four components, namely principles, objectives, administrative process, and evaluation guidelines, and operated through five steps: context, inputs, process, outputs/outcomes, and feedback; model validation yielded a median of 5 and an interquartile range of 0. The post-implementation mean effectiveness score was significantly higher than the pre-implementation score at the .01 level. The model evaluation identified constraints related to time, workload, continuity of partner networks, and communication readiness; therefore, the model was refined to be more flexible, reduce redundant tasks, and employ blended communication to enhance continuity and practical feasibility.
The knowledge contribution of this study is that the findings can be used as a practical framework for academic administration through sustained collaboration among stakeholders and community networks, and as an evidence base for setting goals, indicators, and development priorities, reducing redundancy, and improving student quality.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
References
กอบชัย เมฆดี, ธีระวัฒน์ มอนไธสง และอัจฉรา นิยมาภา. (2568). การมีส่วนร่วมของชุมชนในสถานศึกษายุคใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(12), 249–257.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2565–2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กัญญาณี หลอดทอง และศิริพร พึ่งเพ็ชร์. (2568). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านอยู่อย่างพอเพียง โดยใช้การจัดการเรียนรู้ชุมชนเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ 1. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 11(6), 326–337.
กัลยา สมปอง. (2568). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(2), 651–681.
เกศรา ตุ่มคำ. (2562). การศึกษาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนบ้านแม่ขะปู อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ตามกระบวนการ PDCA (การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วม (Participative management). สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2568, จาก https://pubhtml5.com/qrbv/umoh/basic/
ขวัญเรือน โยคะสัย และสุเทพ เมยไธสง. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วารสารการบริหารการศึกษา มมร. วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4(1), 31–45.
จริยา พันกินรี และธัชชัย จิตรนันท์. (2568). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอ ในสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดมหาสารคาม. Journal of Social Science for Local Development Rajabhat Mahasarakham University, 9(3), 91–105.
จุรีพร รักสบาย. (2564). การบริหารจัดการสถานศึกษาในเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดุสิตา เลาหพันธุ์. (2566). รูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ยุคใหม่สำหรับโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(5), 811–834.
บุญมี พันธุ์ไทย. (2565). การวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 1(2), 1–10.
ปริญวัฒน์ ถมกระจ่าง. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของโรงเรียนบางละมุง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภารดี อนันต์นาวี และสิทธิพร ประวัติรุ่งเรือง. (2568). รูปแบบการบริหารความเป็นเลิศของผู้บริหารสถานศึกษามัธยมศึกษาในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 25(2), 323–338.
รัตติกาล หมานสะยะ. (2567). การบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน เพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของนักเรียน โรงเรียนเทศบาล 4 (วัดคลองเรียน) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 7(21), 47–58.
รัถยานภิศ รัชตะวรรณ และคณะ. (2561). กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาสุขภาวะ. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 11(1), 231–238.
วรรณภา ไทยประยูร. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วิบูลอร นิลพิบูลย์ และนุชนรา รัตนศิระประภา. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1. วารสารบัณฑิตศาส์น มมร., 20(1), 154–168.
ยุพา พรมแย้ม. (2562). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอบางบัวทอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 (วิทยานิพนธ์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศรีสว่าง สุพันธ์. (2568). การนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(2), 187–205.
ศูนย์บริหารข้อมูลตลาดแรงงานภาคตะวันออก. (2565). ข้อมูลพื้นฐานด้านแรงงาน ภาคตะวันออก ปี 2565. กรุงเทพฯ: กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). รายงานผลการดำเนินงานการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. (2561). พระราชบัญญัติเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก พ.ศ. 2561. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2568, จาก https://www.eeco.or.th/th/ filedownload/1198/f5620a3344b45ba678cb557dfd905ca4.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการวิจัยการศึกษาแนวทางการผลิตและพัฒนากำลังคนตามช่วงวัยการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). รายงานการคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553–2583. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุภาภรณ์ นฤภัย, และไพฑูรย์ โพธิสว่าง. (2565). การนำนโยบายการพัฒนาการศึกษาในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2560–2564) ไปปฏิบัติ. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 14(2), 1–19.
เสกสันต์ สัมฤทธิ์. (2568). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมโดยใช้กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน จังหวัดสุรินทร์. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(4), 343–366.
อนันตภรณ์ บุญมี. (2568). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารงานวิชาการกลุ่มโรงเรียนพิบูลย์รักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(3), 1246–1259.
อรรณพ นาคบุรี, และภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2568). แนวทางการพัฒนาการปฏิบัติงานตามเกณฑ์มาตรฐานวิชาชีพครู ของบุคลากรในสถานศึกษาสังกัดเทศบาลเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 7(3), 83–108.
Bryk, A. S., et al. (2010). Organizing schools for improvement: Lessons from Chicago. Chicago, IL: University of Chicago Press.
Epstein, J. L. (2018). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. New York, NY: Routledge.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change (2nd ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Harris, A., Jones, M., & Hashim, N. (2021). System leaders and system leadership: Exploring the contemporary evidence base. School Leadership & Management, 41(4–5), 387–408.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2005). Educational administration: Theory, research, and practice (8th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Jain, N. (2023). What is community engagement? Definition, examples, models, frameworks, strategies, and best practices. IdeaScale. Retrieved June 25, 2025, from https://ideascale.com
Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Smith, K. A. (1998). Cooperative learning returns to college: What evidence is there that it works? Change: The Magazine of Higher Learning, 30(4), 26–35.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Nation Thailand. (2023). Eastern Economic Corridor continues to flourish, official says. Retrieved June 25, 2025, from https://www.nationthailand.com/thailand/economy/40028016
OECD. (2022). Education at a glance 2022: OECD indicators. Paris: OECD Publishing.
Reichardt, J. K. V. (2021). Why academic administration was the right choice for me. Nature. Retrieved June 25, 2025, from https://www.nature.com/articles/d41586-021-01775-5
UNESCO. (2020). Education for sustainable development goals: Learning objectives. Paris: UNESCO.
