The Relationship Between Instructional Leadership of School Administrators and Professional Learning Community of Schools under Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This Article aimed to study (1) instructional leadership of school administrators, (2) the professional learning community of schools, and (3) the relationship between instructional leadership of school administrators and the professional learning community of schools under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office Area 3. The sample was 327 school administrators and teachers. They were selected by determining the sample size using Krejcie and Morgan’s table and stratified random sampling. The research instrument used in this study consisted of one type: a questionnaire designed in the form of a five-point rating scale. The questionnaire was divided into three parts: (1) general information of the respondents; (2) academic leadership of school administrators, comprising six dimensions; and (3) professional learning community practices, also comprising six dimensions. Analysis data by Descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson product-moment correlation coefficient.
The research results were found as follows; 1. The instructional leadership of school administrators overall was at a high level. The aspect with the highest mean was defining the vision, mission, and goals, followed by curriculum development and instructional management, educational supervision, student development, teacher professional development, and promoting a learning environment, respectively. 2. The professional learning community of schools overall was at the highest level. The aspect with the highest mean was collaborative teamwork, followed by shared vision, shared leadership, caring community, professional learning and development, and supportive structure, respectively. 3. The instructional leadership of school administrators had a positive correlation with the professional learning community of schools at a high level with statistical significance at the .01 level.
Instructional leadership of school administrators exhibits a significantly strong positive correlation with the advancement of Professional Learning Communities (PLC). The dimensions of vision formulation and collaborative teamwork are identified as primary catalysts in this relationship. These findings serve as a strategic framework for administrative professional development, aimed at fostering a collaborative organizational culture and effectively elevating the quality of instructional management within educational institutions.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
References
ขวัญจิรา แตงทอง. (2565). การศึกษาปัญหาการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3 (วิทยานิพนธ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ชุดาภร มูลมณี. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 2(2), 154–160.
ญาณิสา สมอเผื่อน. (2567). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. วารสารวิชาการและวิจัยทางศึกษาศาสตร์, 15(1), 99–110.
ณัฐชยา กุลทนาวงษ์, หยกแก้ว กมลวรเดช, และสุกัญญา รุจิเมธาภาส. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2 กับประสิทธิภาพในการบริหารงานวิชาการ. วารสารนวัตกรรมและการจัดการเรียนรู้, 5(6), 34–35.
ณัฐฐา ปานแดง. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ธีร์ธนพัชร ร้อยดาพันธุ์. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
เบญจมาภรณ์ คุ้มทรัพย์. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาจังหวัดนนทบุรี (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปนัชดา สะราคำ. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก.
ปัญญา ศิริโชติ. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงานประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 20(1), 142–150.
ปาริชาติ เข่งแก้ว. (2563). แนวทางการบริหารสถานศึกษาโดยใช้กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 3. วารสารบริหารการศึกษาบัวหลวง, 19(2), 181–190.
พัฒนวิทย์ ยี่สารพัฒน์. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(8), 50–63.
พิมลพรรณ ปัญญาปิง และนิคม นาคอ้าย. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการกับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 5(2), 108–119.
รัตนะ บัวสนธ์. (2554). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: คำสมัย.
วรลักษณ์ ชูกำเนิด และเอกรินทร์ สังข์ทอง. (2557). โรงเรียนแห่งชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครู. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 25(1), 1–10.
วนิดา เชื้อคมตา. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิทยา ศรีอินทร์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการกับประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของครู. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 235–245.
ศศิญาภรณ์ นิติสุข และบรรจบ บุญจันทร์. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครู. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 11(1), 189–190.
ศิริพร ไสยฉิม. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการกับประสิทธิผลโรงเรียนขยายโอกาส. วารสารนวัตกรรมการศึกษา, 7(1), 115–125.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562, 15 สิงหาคม). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 9 พ.ศ. 2545–2549. สืบค้นเมื่อ 13 สิงหาคม 2568, จาก https://www.nesdc.go.th
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เชียงราย: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3.
สิริกร เขตกิ่ง. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 8(1), 260–270.
สุธามาส บัวคำป้อ. (2567). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 7–15.
Hallinger, P. & Murphy, J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principals. Elementary School Journal, 86(2), 217–247.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
OECD. (2023). PISA 2022 results (Volume I): The state of learning and equity in education. Paris: OECD Publishing.
