Development of the Role of Local Administrative Organizations According to the Law in Creating Guidelines for Protecting Children and Youth Who Commit Crimes Before and After Committing Crimes: A Study Specifically on Drug-Related Crimes
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: 1) study and analyse the roles, powers, and duties of local government organizations under Thai law in caring for children and youth both before and after committing offenses in cases related to drug offenses; 2) establish guidelines for the protection of child and youth offenders before and after committing offenses, specifically focusing on drug-related offenses; and 3) propose policies and measures for developing the role of local government organizations in protecting children and youth. This is a qualitative research study utilizing Social Ecology Theories of Crime regarding social and environmental relationships that may lead children and youth to commit offenses, criminological theories concerning juvenile delinquency, theories regarding the causes of offenses, and motivation and driving forces behind law violations as the research framework. The research areas include Phra Non Subdistrict Administrative Organization, Nakhon Sawan Ok Subdistrict Administrative Organization, and the Nakhon Sawan Provincial Observation and Protection Center for Children. The research target group categorized into 3 groups: Group 1 (Organizational) with 15 individuals from juvenile justice and local government; Group 2 (Individual) with 20 young offenders/parents and at-risk youth; and Group 3 (Experts) with 5 specialists (psychologists, lawyers), totaling 40 participants for the research
The research findings revealed that: 1) local government organizations have roles and powers in preventing and solving drug problems in accordance with the Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560 (2017), the Child Protection Act B.E. 2546 (2003), local government laws, and duties arising from the Narcotics Code; 2) It should be established social rehabilitation centers at various levels to provide assistance and welfare to drug addicts or those undergoing treatment; 3) local governance should be promoted to create “pre-offense” measures and “post-offense” care, and establish comprehensive child and youth protection and assistance centres.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
References
กระทรวงยุติธรรม. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงยุติธรรม.
กระทรวงมหาดไทย. (2496). พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
กระทรวงมหาดไทย. (2537). พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
กระทรวงมหาดไทย. (2542). พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2560). พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2560 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2560). พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2560 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กระทรวงยุติธรรม. (2564). พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2564 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงยุติธรรม.
ศูนย์วิชาการสารเสพติดภาคเหนือ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2565). รายงานการศึกษาปัจจัยเสี่ยงและปัจจัยป้องกันการใช้ยาเสพติดในกลุ่มเด็กและเยาวชนภาคเหนือ พ.ศ. 2563–2564. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศิริวรรณ กมลสุขสถิต. (2563). แนวทางในการป้องกันและแก้ไขการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในคดีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดโดยอาศัยปัจจัยที่เป็นตัวทำนายทางด้านอาชญาวิทยา. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(1), 1–19.
วาชิณี ยศปัญญา. (2566). การพัฒนากฎหมายและความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในการป้องกันและแก้ไขการกระทำความผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนกรณีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์, 9(2), 78–99.
สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2565). การศึกษาศักยภาพและข้อจำกัดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการแก้ไขปัญหายาเสพติด. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. (2566). รายงานการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน: กรณีเด็กและเยาวชนในกระบวนการยุติธรรมคดียาเสพติด พ.ศ. 2563–2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2564). กฎหมายยาเสพติด: หลักกฎหมายและการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
อิสริยา สันติธรรม. (2564). แนวทางการควบคุมตนเองของเด็กและเยาวชนที่ไม่กลับไปกระทำผิดซ้ำในคดีเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ: กรณีศึกษา ศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนพระนครศรีอยุธยา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรังสิต.
UNICEF East Asia and Pacific Regional Office. (2021). Adolescent substance use prevention and treatment in the region: A situation analysis. Bangkok: UNICEF East Asia and Pacific Regional Office.
UNODC Regional Office for Southeast Asia and the Pacific. (2023). Synthetic drugs in East and Southeast Asia: Latest developments and challenges 2023. Bangkok: UNODC Regional Office for Southeast Asia and the Pacific.
