การพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมทักษะอาชีพเพื่อนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพปัญหา และความต้องการในการพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมทักษะอาชีพ 2) พัฒนานวัตกรรมส่งเสริมทักษะอาชีพ 3) นำนวัตกรรมส่งเสริมทักษะอาชีพสำหรับนักเรียนไปสู่การปฏิบัติในสถานศึกษา และ 4) ประเมินผลการใช้นวัตกรรมส่งเสริมทักษะอาชีพสำหรับนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ ได้แก่ ครูผู้สอน จำนวน 300 คน และกลุ่มเป้าหมายเชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้บริหารสถานศึกษา และภาคีเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และการประชุมระดมความคิดเห็น วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการส่งเสริมทักษะอาชีพอยู่ในระดับปานกลาง ขณะที่สภาพปัญหาอยู่ในระดับมาก โดยปัญหาสำคัญ ได้แก่ ภาระงานของครู การขาดแนวทางการดำเนินงานที่ชัดเจน และข้อจำกัดด้านงบประมาณและทรัพยากร ส่วนความต้องการมุ่งเน้นการจัดการเรียนรู้เชิงปฏิบัติที่สอดคล้องกับบริบทดิจิทัล 2) นวัตกรรมที่พัฒนาขึ้น คือ “ชุดกิจกรรมโครงงานอาชีพดิจิทัลเชิงบูรณาการ” ประกอบด้วย การพัฒนาทักษะอาชีพตามความสนใจของผู้เรียน ระบบสนับสนุนการจัดการเรียนรู้สำหรับครู และการพัฒนาทักษะดิจิทัลเพื่ออาชีพ 3) ผลการนำนวัตกรรมไปใช้พบว่าสามารถนำไปปฏิบัติได้จริงในสถานศึกษา และช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติ ความคิดสร้างสรรค์ การทำงานร่วมกัน ความรับผิดชอบ และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการพัฒนาทักษะอาชีพของผู้เรียน และ 4) ผลการประเมินพบว่า ผู้ใช้มีความพึงพอใจต่อการใช้นวัตกรรมในระดับมาก โดยเฉพาะด้านเนื้อหาและการส่งเสริมทักษะอาชีพ ทั้งนี้มีข้อเสนอแนะให้ปรับระดับความซับซ้อนของกิจกรรมบางส่วนให้เหมาะสมกับวัยและพัฒนาการของผู้เรียนมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). ผลการประเมิน PISA 2022 ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). มาตรฐานการศึกษาและแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2564–2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
เอกชัย พุทธสอน. (2556). แนวโน้มการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(3), 93–102.
Armstrong, M. (2021). Armstrong's handbook of human resource management practice. (15th ed.). London, England: Kogan Page.
Armstrong, M., & Taylor, S. (2020). Armstrong's handbook of human resource management practice. (15th ed.). London, England: Kogan Page.
Becker, G. S. (1993). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. (3rd ed.). Chicago, IL: The University of Chicago Press.
Guthrie, C. (2014). The digital factory: A hands-on learning project in digital entrepreneurship. Journal of Entrepreneurship Education, 17(1), 115–133.
Holland, J. L. (1997). Making vocational choices: A theory of vocational personalities and work environments. (3rd ed.). Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.
National Innovation Agency (Public Organization). (2021). National Innovation Strategy. Retrieved February 2, 2026, from https://www.nia.or.th
OECD. (2019). OECD Skills Outlook 2019: Thriving in a digital world. Paris, France: OECD Publishing.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations. (5th ed.). New York, NY: Free Press.
Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. The American Economic Review, 51(1), 1–17.
Schumpeter, J. A. (1934). The theory of economic development: An inquiry into profits, capital, credit, interest, and the business cycle (R. Opie, Trans.). Cambridge, MA: Harvard University Press.
Womack, J. P. & Jones, D. T. (1996). Lean thinking: Banish waste and create wealth in your corporation. New York, NY: Simon & Schuster.
World Bank. (1995). Priorities and strategies for education: A World Bank review. Washington, DC: World Bank.