การวิเคราะห์ตัวละครสุนัขในวรรณกรรมเยาวชน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ตัวละครสุนัขในวรรณกรรมเยาวชน จำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ บันทึกสี่เท้าจากหัวใจผู้ไร้บ้าน นักล่าผู้น่ารัก และหมา (อยู่) วัด ผู้วิจัยดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเอกสาร โดยใช้ระเบียบวิธีการวิเคราะห์วรรณกรรมเป็นกรอบการศึกษา และปฏิบัติตามขั้นตอนการวิจัย 4 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ 1. รวบรวมและสำรวจข้อมูลด้านแนวคิด ทฤษฎี และผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อเป็นพื้นฐานทางวิชาการ 2. ศึกษาและทำความเข้าใจเนื้อหาวรรณกรรมเยาวชนทั้ง 3 เรื่องที่มีตัวละครเอกเป็นสุนัข 3. ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึก ประกอบด้วย การวิเคราะห์ประเภทและลักษณะเฉพาะของตัวละครสุนัข กลวิธีการสร้างตัวละคร กลวิธีการนำเสนอตัวละคร และบทบาทหน้าที่ของตัวละครภายในเรื่อง 4. เรียบเรียงและสรุปผลการศึกษา จัดทำเป็นรายงานวิจัย และนำเสนอผลการวิเคราะห์ในรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ
ผลการวิจัยตัวละครสุนัขจะแบ่งเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1. ประเภทและลักษณะตัวละครพบว่าตัวละครสำคัญมี 2 ประเภทคือตัวละครเอกและตัวละครประกอบ ซึ่งมีลักษณะเด่น 8 ลักษณะ ได้แก่ 1) กตัญญูรู้คุณ จงรักภักดี ซื่อสัตย์ต่อเจ้านายมนุษย์ 2) ใจดีมีเมตตาเป็นมิตรแท้ 3) ฉลาด รอบคอบ มีไหวพริบ 4) กล้าหาญอดทน มีมานะ เป็นนักสู้ชีวิต 5) เสียสละ มีภาวะความเป็นผู้นำ 6) มองโลกในแง่ดี มีจินตนาการ รักธรรมชาติ 7) เข้าใจชีวิต รู้ผิดชอบชั่วดี และ 8) มีสัญชาตญาณการล่า อยากเอาชนะ 2. กลวิธีการสร้างตัวละคร พบว่ามี 4 วิธี ได้แก่ 1) สร้างให้มีบทบาทตามเนื้อเรื่อง 2) สร้างให้สมจริง 3) สร้างตามอุดมคติ และ 4) สร้างให้เป็นจุดศูนย์กลางของเรื่อง 3. กลวิธีการนำเสนอของตัวละคร พบว่านำเสนอทั้งโดยตรงและโดยอ้อม 4. บทบาทของตัวละครสุนัข พบว่ามีความสัมพันธ์ในฐานะสมาชิกของครอบครัวและชุมชน ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่าตัวละครสุนัขมีลักษณะคล้ายมนุษย์ มีชีวิตจิตใจ เพราะมีกลวิธีการสร้างและนำเสนอตัวละครอย่างเหมาะสมและสอดคล้องกัน สามารถนำเสนอเรื่องราวชีวิตของสุนัขไร้บ้านในเชิงสร้างสรรค์ บทบาทความสัมพันธ์ทั้งด้านดีและด้านร้ายสะท้อนมิตรภาพความผูกพันและปัญหาที่น่าสะเทือนใจ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กีรตี ชนา. (2552). เขียนนิยาย: ศาสตร์และศิลป์สู่เส้นทางนักประพันธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:อ่านเอาเรื่อง
กุณฑิกา ชาพิมล. (2557). การวิเคราะห์วรรณกรรมเยาวชนประเภทบันเทิงคดีที่ได้รับรางวัลชนะเลิศรางวัลหนังสือดีเด่นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานรางวันแว่นแก้ว และรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดระหว่างปีพุทธศักราช 2546-2555 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยทักษิณ.
โครงการเซเว่นบุ๊คอวอร์ด. (ม.ป.ป.). สำนักพิมพ์ พิมพ์บูรพา. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2569, จาก https://7book.cpall.co.th/รีวิว/สำนักพิมพ์/สำนักพิมพ์-พิมพ์บูรพา/
จิตราภรณ์ กาญจักราพิทักษ์. (2557). องค์ประกอบของเรื่องกับคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 ในนวนิยายเยาวชนที่ชนะการประกวดรางวัลแว่นแก้ว พ.ศ. 2544-2553 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ชนประเสริฐ คินทรักษ์. (2553). บันทึกสี่เท้าจากหัวใจผู้ไร้บ้าน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: พิมพ์บูรพา.
ชนประเสริฐ คินทรักษ์. (2553). นักล่าผู้น่ารัก. (พิมพ์ครั้งที่ 1 ). กรุงเทพ ฯ: พิมพ์บูรพา.
ชนประเสริฐ คินทรักษ์. (2555). น้ำห่มดิน. (พิมพ์ครั้งที่ 1 ). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
ชุติมา นาถเสวี. (2524). วิเคราะห์นวนิยายของ ว. ณ ประมวญมารค (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทิพวรรณ์ แสงกอง. (2564). แนวคิดและคุณค่าในนวนิยายสาหรับเยาวชนที่ได้รับรางวัลแว่นแก้ว รางวัลชนะเลิศปี พ.ศ. 2551–พ.ศ. 2560 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ณัฐธิดา วิริยะสัทธา. (2564). การวิเคราะห์ความขัดแย้งในวรรณกรรมเยาวชนรางวัลแว่นแก้วระหว่างปี พ.ศ. 2544-2561 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ทินภาส พาหะนิชย์. (2551). ตัวละครสุนัขเลี้ยงในวรรณกรรมสำหรับเด็กของมุกุ ฮะโตะจู (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช. (2545). เรื่องทองแดง. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช. (2547). เพื่อนนอน. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: ดอกหญ้า 2000.
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช. (2555). คนรักหมา. (พิมพ์ครั้งที่ 6). นนทบุรี: ดอกหญ้า.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์ และคณะ. (2563). การอ่านภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช.
ว. ณ ประมวญมารค. (2555). นิกกับพิม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: แสงดาว.
วิริยะ สิริสิงห. (2551). การสร้างสรรค์วรรณกรรมสำหรับเด็กและเยาวชน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สุวีธิยาสาส์น.
สุวิชา วรรณคง และคณะ. (2565). รายวิชาคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพ เรื่อง การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยวิทยาเขตนครศรีธรรมราช.
สายทิพย์ นุกูลกิจ. (2539). วรรณกรรมไทยปัจจุบัน. (พิมครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุภิญญา ยงศิริ. (2553). พระอัจฉริยะของ ว. ณ ประมวญมารคในนวนิยายรูปแบบจดหมาย (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
โสมประภัสร์ ขันธ์สุวรรณ. (2564). หมา (อยู่) วัด. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.
Luo Yan. (2560). กลวิธีการแต่งและแนวคิดในนวนิยายสำหรับเยาวชนที่ได้รับรางวัลแว่นแก้ว
พ.ศ. 2557 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
Zhuang Liqun. (2559). กลวิธีการแต่งและแนวคิดในวรรณกรรมสำหรับเยาวชนที่ได้รับรางวัลเซเว่น
บุ๊คอวอร์ด พ.ศ. 2553–2555 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.