การพัฒนารูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครู โรงเรียนในโครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูโรงเรียนในโครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย 2) สร้างรูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูโรงเรียนในโครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงรายและ3) ประเมินรูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูโรงเรียนในโครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย ดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอน ได้แก่ การศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียน โดยใช้แบบสังเคราะห์เอกสาร การสร้างรูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียนโดยการสังเคราะห์เอกสาร การสนทนากลุ่มโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน โดยใช้แบบบันทึกประเด็นการสนทนากลุ่ม นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและการประเมินความถูกต้องความเป็นไปได้โดยผู้ทรงคุณวุฒิผู้มีส่วนได้เสีย จำนวน 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบของรูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียน 5 องค์ประกอบ 2) ได้รูปแบบการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียน S P T E สำหรับครูโรงเรียนในโครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย มี 5 องค์ประกอบ ดังนี้ 1. หลักการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียน 2. วัตถุประสงค์การทำวิจัยในชั้นเรียน 3. กระบวนการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียน 4. การประเมินผลการทำวิจัยในชั้นเรียน 5. ปัจจัยความสำเร็จในการนิเทศการทำวิจัยในชั้นเรียนการประเมินรูปแบบ พบว่ามีความถูกต้องและความเป็นไปได้อยู่ระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จรัญ น่วมมะโน. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
จันตรา ชื่นใจ. (2566). รูปแบบการนิเทศภายในแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
เทพิน เศรษฐบดี. (2565). รูปแบบการพัฒนาการบริหารจัดการสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนบ้านโป่งเปื่อย. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1.
ทิศนา แขมมณี. (2546). เก้าก้าวสู่ความสำเร็จในการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนและการสังเคราะห์งานวิจัย. กรุงเทพฯ: พัฒนาคุณภาพวิชาการ (พว.).
ธัญญาภรณ์ นาจำปา. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ธำรง จั่นฤทธิ์. (2567). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยในสถานศึกษาโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปิลันธ์ ปาวิชัย. (2567). รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พลชัย ชุมปัญญา. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการวิถีใหม่ตามหลักธรรมาภิบาลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภควัต โอวาท. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาโดยใช้วิธีดุลยภาพสำหรับโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภัทราวุธ โคตรเรือง. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบบูรณาการในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนบ้านแวง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ภัทรียา คชหิรัญ และคณะ. (2568). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของการนิเทศภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 3005–3018
รัตนะ บัวสนธ์. (2566). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2530). แนวทางการส่งเสริมกระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 (วิทยานิพนธ์การบริหารการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ
พ.ศ. 2567. เชียงราย: กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2549). แผนการศึกษาแห่งชาติ (พ.ศ. 2545–2559). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักบริหารงานความเป็นเลิศด้านวิทยาศาสตร์ศึกษา. (2565). คู่มือโครงการห้องเรียนวิทยาศาสตร์พลังสิบ ระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุวดี อุปินใจ. (2566). การนิเทศและการพัฒนานวัตกรรมการนิเทศการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). เชียงราย:ชอบพิมพ์.
หทัยชนก พรหมสว่างศิลป์. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). รายงานการประชุมปฏิบัติการคัดเลือกนวัตกรรมการนิเทศการศึกษา ประจำปี 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เอกชัย อ้ายม่าน. (2561). รูปแบบการนิเทศภายในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานตามแนวคิดการศึกษา 4.0 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
อธิกร ทาแกง. (2564). การศึกษาบทบาทการนิเทศเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพะเยา.
อนุศร หงส์ขุนทด. (2564). การพัฒนาแบบวัดและเกณฑ์ปกติความฉลาดรู้ทางเพศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 8(2), 23–35.
อัฏฐผล ถิรพรพงษ์ศิริ. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาที่มีประสิทธิผลเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียนโดยประยุกต์ใช้แนวคิดเชิงระบบ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2.