ปัจจัยที่ส่งผลต่อการออกกลางคันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัญหาการออกกลางคันตามความคิดเห็นของนักศึกษาระดับปริญญาตรี (2) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการออกกลางคันตามความคิดเห็นของนักศึกษาระดับปริญญาตรี (3) ศึกษาแนวทางการแก้ปัญหาการออกกลางคันตามความคิดเห็นของผู้บริหารและอาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยผสานวิธี ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย ได้ผ่านการตรวจสอบและปรับปรุงจนมีความเที่ยงตรงแล้วไปทดลองใช้ กับนักศึกษาที่ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่างในการศึกษา จำนวน 30 คน วิเคราะห์ความเชื่อมั่น มีค่าเท่ากับ 0.85 นำไปเก็บข้อมูลจริงกับกลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ภาคปกติ ชั้นปีที่ 1 เข้าปีการศึกษา 2568 จำนวน 355 คน และใช้แบบสัมภาษณ์ที่ครอบคลุมประเด็นเกี่ยวกับปัจจัยที่อาจส่งผลให้นักศึกษาออกกลางคัน ได้รับการตรวจสอบความเหมาะสมของเนื้อหา ในการเก็บข้อมูลกับกลุ่มผู้บริหารจำนวน 3 คน อาจารย์ที่ปรึกษา จำนวน 8 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test F-test และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้รูปแบบการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยสรุปได้ว่า
- สภาพปัญหาการออกกลางคันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม โดยรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.07) พิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมากได้แก่ ด้านตัวนักศึกษา (
- ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคม และด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์กับสภาพการออกกลางคันของนักศึกษาในเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีระดับความสัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง
- แนวทางการแก้ปัญหาการออกกลางคันควรดำเนินการโดยมุ่งดูแลนักศึกษาเชิงรุกตั้งแต่ระยะเริ่มต้น ควบคู่กับการลดอุปสรรคด้านเศรษฐกิจผ่านระบบทุนและการช่วยเหลือที่เข้าถึงได้ง่าย
การเสริมสร้างความผูกพันทางสังคมและบทบาทของอาจารย์ที่ปรึกษา ตลอดจนการพัฒนาสภาพแวดล้อม เทคโนโลยี และระบบบริการที่เอื้อต่อการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยควรกำหนดนโยบายและระบบเตือนภัยล่วงหน้าที่ชัดเจน เพื่อป้องกันและลดการออกกลางคันของนักศึกษาอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูชาติ รูปงาม. (2560). การแก้ปัญหาการออกกลางคันของผู้เรียนวิทยาลัยการอาชีพสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 3 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธนกิจ เกี้ยวฝั้น. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการออกกลางคันตามความคิดเห็นของนักเรียนอาชีวศึกษา ในสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
ละออง รังสิมันตุชาติ. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการออกกลางคันนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี ปีการศึกษา 2561–2565 (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
พงศ์พันธุ์ คำพรรณ์ และ จีรเกียรติ อภิบุณโยภาส. (2562). ศึกษาโมเดลเชิงสาเหตุของการออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(1), 240–262.
ระวีนันท์ ชูสินชินภัทร. (2560). การศึกษาภาวะการออกกลางคันของนิสิตคณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิไลพันธ์ บุญมาก. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการออกกลางคันและไม่สำเร็จการศึกษาตามระยะเวลาที่กำหนดของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 28(4), 123-135.
สิริกุล รัตนมณี. (2560). การวิเคราะห์จำแนกปัจจัยการออกกลางคันนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยบูรพา (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุกัญญา ทารส. (2562). ปัจจัยจำแนกการออกกลางคันของนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุเกษร ชุ่มสวัสดิ์. (2562). การศึกษาสภาพปัญหา และแนวทางแก้ปัญหาการออกกลางคันของผู้เรียนวิทยาลัยอาชีวศึกษาชุมพร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
