ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา 2. เพื่อศึกษาระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา 3. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ 4.เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา โดยเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูผู้สอนของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างจำนวน 241 คน โดยวิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิและการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์สถิติการถดถอยแบบ Stepwise
ผลการวิจัยพบว่า
- ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา โดยภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก
- 2. ระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา โดยภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก
- 3. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ในภาพรวมอยู่ในระดับค่อนข้างสูง (r = .804) อย่างนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
- ตัวแปรพยากรณ์ที่ดีของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ มีทั้งหมด 4 ตัวแปร เรียงตามลำดับความสำคัญ ดังนี้ ปัจจัยด้านโครงสร้างองค์การ(x1) (β=.359) ปัจจัยด้านภาวะผู้นำ(X3) (β=.252) ปัจจัยด้านเทคโนโลยี(x4) (β=.168) และปัจจัยด้านการจูงใจ(x2) (=.13 โดยทั้ง 4 ปัจจัยดังกล่าวสามารถพยากรณ์องค์การแห่งการเรียนรู้ได้ร้อยละ 65.03 ดังนั้น จึงสามารถเขียนเป็นสมการพยากรณ์การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา ในรูปคะแนนดิบและรูปคะแนนมาตรฐาน ดังนี้
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y=0.486+.355 x1+.231 x3+.168 x4+.135 x2
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน ZY=0.359 x1+.252 x3+.168 x4+.139 x2
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกเนตร คำไพ. (2566). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤติญา ศรีซ้งส้ม. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
กาญจนา ดาวเด่น. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด (การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นรีรัตน์ บุญเพชรแก้ว. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในจังหวัดกระบี่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่ (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นุษรา โพธิ์พัฒนชัย. (2564). การศึกษาการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในสังกัด สำนักงานเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรังสิต.
นิภาวรรณ แก้วตา และ โสภา อำนวยรัตน์. (2568). ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 1. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 13(1), 1–14.
นุชนาถ จันทร์บัว. (2564). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 2 (การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภาชกร รวดเร็ว. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอกุยบุรี และอำเภอสามร้อยยอด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2568). แผนปฏิบัติราชการประจำปี พ.ศ. 2568 สำนักการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2568, จาก https://drive.google.com/file/d/1w9j9rvJ5-jM24lZCQOuV -9N-vraMhcp7/view
สำนักงานเขตสายไหม. (2568). บริบทสังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2568, จาก https://webportal.bangkok.go.th/saimai
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Marquardt, M. J. (1996). Building the learning organization: A systems approach to quantum improvement and global success. New York, NY: McGraw-Hill.
Marquardt, M. J. and Reynolds, A. (1994). The global learning organization. New York, NY: Irwin Professional Publishing.
McGill, M. E. and Slocum, J. W. (1994). The smart organization: How to build a business that learns and adapts to marketplace needs. New York, NY: John Wiley & Sons.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York, NY: Doubleday.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory statistic (2nd ed.). New York, NY: Harper & Row