ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2)เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามระดับการศึกษาประสบการณ์การทำงาน และขนาดของโรงเรียน 3)เพื่อศึกษาแนวทางการเสริมสร้างภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างโดยใช้ในการวิจัย คือ ครูจำนวน 337 คน โดยการสุ่มแบบชั้นภูมิ โดยใช้ขนาดโรงเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม และการสุ่มอย่างง่าย โดยการจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติค่าที (t-test) สถิติค่าเอฟ (F-test) และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ครูที่มีเพศ ระดับการศึกษา อายุ และประสบการณ์ทำงานที่ต่างกัน โดยภาพรวมมีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แต่ขนาดสถานศึกษาที่ต่างกัน มีความแตกต่างกัน 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษ มีทั้งหมด 4 ด้าน 20 แนวทาง 3.1 ด้านการรู้ดิจิทัล ประกอบด้วย 1) ความรู้และทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหาร 2)การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงาน 3) จริยธรรมและแบบอย่างในการใช้ดิจิทัล 4) การพัฒนาองค์กรสู่ยุคดิจิทัล 3.2 ด้านการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล ประกอบด้วย 1) การกำหนดวิสัยทัศน์ดิจิทัลที่ชัดเจน 2) การเชื่อมโยงวิสัยทัศน์สู่การปฏิบัติ 3) การสื่อสารวิสัยทัศน์ดิจิทัล 4) การขับเคลื่อนองค์กรสู่การเปลี่ยนแปลง 3.3 ด้านการสร้างวัฒนธรรมดิจิทัล 1) การส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการทำงานร่วมกัน 2) การสร้างบรรยากาศองค์กรแห่งการเรียนรู้ดิจิทัล 3) การเป็นแบบอย่างด้านการใช้ดิจิทัลของผู้บริหาร 3.4 ด้านการสื่อสารดิจิทัล 1) การใช้การสื่อสารดิจิทัลในการบริหารจัดการ 2) ประสิทธิภาพของการสื่อสารผ่านช่องทางดิจิทัล 3) การส่งเสริมการมีส่วนร่วมผ่านการสื่อสารดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกตุชญา วงษ์เพิก. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2. วารสารวิจัยนวัตกรรมการศึกษาและเทคโนโลยี, 2(3), 66–74.
ไกรยส ภัทราวาท. (2559). รายงานการสัมมนาการศึกษาไทย 4.0. สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล
จิรพล สังข์โพธิ์, สุวรรณ จันทิวาสารกิจ และเสาวนีย์ อยู่ดีรัมย์. (2560). ภาวะผู้นำในการบริหารยุคดิจิทัล: องค์การไอทีและองค์การที่เกี่ยวข้องกับไอทีในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. กรุงเทพฯ : วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชูชาติ พุทธลา. (2561). องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดหนองบัวลำภู (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทวีสันต์ วิชัยวงษ์ และยุภาพร ยุภาศ. (2562). ภาวะผู้นำและทักษะในการบริหารงานในองค์การ. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 16(2), 667-680.
ปอ ไกรวิญญ์. (2560). กลยุทธ์การพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนเอกชนตามแนวคิดความเป็นพลเมืองดิจิทัล (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตการบริหารการศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พัชนีย์ วิธิบุญ และบุญช่วย ศิริเกษ. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดเลย. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 10(1), 1-15.
พัทธนันท์ อุทมล, เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม และจำรัส สอนกล้า (2567). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. มหาวิทยาลัยราชธานี. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี, 8(6), 85-95
พิมพิลา อำนาจ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการ โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ (วิทยานิพนธ์ครุ ศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภานุมาศ จันทร์ศรี. (2562). โมเดลการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา: การวิจัยแบบผสมผสานวิธี (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัย ขอนแก่น.
รัตติกาล ภูสังวาล และชาติชาย เกตุพรหม (2568). แนวทางพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 12(2), 207–224.
ลลิดา ไสยสัตย์ และศศิรดา แพงไทย (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 3. Journal of Integration Social Sciences and Development, 5(1), 63-76.
วิรากร เจริญเชื้อ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลยหนองบัวลำภู (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
สุกัญญา แช่มช้อย. (2560). ความต้องการจำเป็นในการบริหารวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษาตามแนวคิดคนไทย 4.0. วารสารสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(2), 45–60.
สุชญา โกมลวานิช และคณะ. (2563). องค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 23. ใน สุรศักดิ์ วงศ์รัตนชีวิน (บ.ก.) การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 21 (น.700-708). มหาวิทยาลัย ขอนแก่น.
อภิสิทธิ์ ทนคำดี. (2560). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2568, จาก http://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/52232/-edu-t2s1-t2-t2s3-
Flanagan, L. and Jacobsen, M. (2003). Technology leadership for the twenty-first century principal. Journal of Educational Administration, 41(2), 124-142.
Gorton, C. and Gorton, B. (2018). Characteristics of digital leadership. Retrieved 2025, May 14, from https://digileaders.com/6-characteristics-digitalleadership/
Krishanamurthi, R. (2014). Leadership excellence in the digital era. Retrieved 2025, August 18, from https://www.dqindia.com/50137-2/
Stodd, J. (2014). The social leadership handbook. London, England: Sea Salt Learning.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
